De Nederlands-Iraanse fotografe Negin Zendegani maakte in 2020 voor Museum Arnhem de virtuele expositie ‘Vertel me alles’. Voor dit fotoproject bracht ze vluchtelingen van nu samen met mensen die in de Tweede Wereldoorlog op de vlucht sloegen. Hieronder een greep uit de foto’s.

Abdallah Soufi (links) werd in 1999 geboren in Syrië en vluchtte voor de burgeroorlog aldaar. Fred Mouw (rechts), geboren in 1938 in Arnhem, vluchtte in 1944 vanwege het oorlogsgeweld weg uit die stad en woont nu in Ede.

Pieter de Booys (links, overleden in 2021) kwam in 1928 ter wereld op Sumatra, Indonesië. Later woonde hij in Arnhem, waar hij in de fotowinkel van zijn vader in het centrum werkte. In 1944 vluchtte hij voor Operatie Market Garden. Dahham Salam (rechts) werd in 1993 geboren in het Syrische Damascus. Als klein kind woonde hij in Dier Alzoor en later 19 jaar in Homs. Tegenwoordig woont hij in Wageningen

Links op de foto staat Henny Venhoek (1932-2023). De Arnhemse werd tijdens Operatie Market Garden geëvacueerd. Rechts staat Inas Kanbar (1991). De Syrische verliet haar geboortestad Damascus op de vlucht voor burgeroorlog.

De pop van Henny Venhoek.
Henny Venhoek: “Ik was nog maar een klein meisje, een jaar of vier, vijf, toen ik van mijn tante Jo deze pop kreeg. Eerst lag ze in een wiegje van rotan, maar houtworm heeft het opgegeten. De pop is wel gebleven, tot op de dag van vandaag. Ze is me heel dierbaar, ook al heeft ze geen haar. Mijn moeder heeft nog nieuwe kleren voor haar gemaakt. In de oude waren al snel gaten gevallen, toen de motten waren gekomen. Ik noem haar Joodje, naar de naam van mijn tante. Die naam had ze al vóór, maar ook na de oorlog. Joodje heeft alles overleefd. Mijn achterkleinkind, de vierde generatie, speelt er nu weer mee. Voor mij betekent de pop heel veel. Joodje laat me achterom kijken. Dan zie ik de geborgenheid van thuis, voor de oorlog.”
Het aquarium van Inas Kanbar.
Inas Kanbar: “In ons huis in Damascus hadden we voor de oorlog uitbrak een groot aquarium. Er zwommen vier of vijf vissen in, ze waren heel mooi. Met mijn broertje en zusje kon ik er heel lang naar kijken. Dan was je met je gedachten even in een andere wereld. Toen we voor de oorlog moesten vluchten, konden we niet veel meenemen, en zeker het aquarium niet. We kwamen in Nederland aan en vonden een nieuw huis. Het huis was leeg, het leek wel een leeg aquarium. We hadden tijd nodig om ons aan te passen en ons huis in te richten. We kochten leuke spulletjes, met veel kleuren, zodat het een beetje als ons oude huis in Damascus leek. Vader zei laatst: ‘We moeten ook een aquarium kopen.’ Het staat nu in ons huis. Een beetje kleiner dan het oude, maar wel met dezelfde kleur. Het aquarium is alleen gevuld met water. Binnenkort gaan we vissen kopen, net zulke mooie als toen. Ik hoop dat ze zich ook thuis gaan voelen.”
Over de auteur

Negin Zendegani.
Negin Zendegani is portret- en documentairefotograaf, in Iran geboren, gevestigd in Amsterdam. In haar werk zoekt ze naar de verhalen achter de mensen, vooral rond thema’s als migratie, identiteit en cultuur. Haar fotografie beweegt zich tussen kunst en journalistiek. Daarmee wil ze raken, verbinden en maatschappelijke thema’s zichtbaar maken. Ze werkt zowel in opdracht voor kranten en magazines als aan haar eigen, autonome projecten.
Foto bovenaan artikel
Het aquarium van Inas Kanbar. Fotograaf: Negin Zendegani.
